| خودشناسي سودمندترين شناخت ها |
|
|
|
| خود شناسی |
| نوشته شده توسط Administrator |
| چهارشنبه, 20 آذر 1387 ساعت 09:32 |
|
براي انسان هيچ حکمي ارزشمندتر از داوري او در مورد نفس خويش نيست و ارزشيابي شخص از خويشتن، قطعيترين عامل در روند رشد رواني اوست. تصويري که يک فرد از خويشتن دارد به طور ضمني در واکنشهاي ارزشي او تجلي ميکند. ارزشيابي شخصي از خويشتن اثرات برجستهاي در جريان فکري، احساسات، تمايلات، ارزشها و اهداف وي دارد و کليد فهم رفتار اوست. هيچ کس نميتواند نسبت به داوري خود درباره خويشتن بيتفاوت باشد زيرا طبيعت وي چنين اجازه اي را به او نميدهد. اين داوري حاصل شناخت خويشتن است که به لفظ سادهتر «خودشناسي» خوانده ميشود. خودشناسي و خويشتنپنداري تا حدود زيادي تعيين کننده مسير رفتار انسان از عوامل ايجاد سلامت رواني خود و خانواده و در ديد وسيعتر، اجتماع است.
براي افزايش سطح بهداشت رواني در يک خانواده و يک سازمان بايد افراد به مرحله خودشناسي و مرحله پذيرش خود برسند. در جمع و گروهي که افراد به خودشناسي رسيدهاند، بهتر ميتوان سلامت رواني را تأمين کرد. کساني که به خودشناسي نرسيدهاند تأمين سلامت رواني برايشان مشکل است. افرادي که خود را به خوبي ميشناسند در نتيجه به خويشتنپنداري مثبت ميرسند و زندگي موفقآميزي را سپري ميکنند. در اينجا شما بايد به نداهاي دروني که از اعماق وجودتان برمي خيزد توجه کنيد و آرزوهاي قلبي تان را دريابيد. سعي کنيد از طريق تفکر و تجزيه و تحليل خود، تواناييها و استعدادهايتان را کشف کنيد. . سپس خود را باور کنيد و به خود، تواناييها و قدرتمندي تان ايمان بياوريد. اگر شما اطميناني مطلق که ناشي از ايمان قوي است در خود به وجود آوريد در آن صورت واقعاً به انجام هر کاري قادر خواهيد بود ولو اينکه ديگران به غيرممکن بودن آن ايمان داشته باشند پس به خودتان تکيه کنيد و همه چيز را از خودتان بخواهيد، تنها شما هستيد که سرنوشت خود را معين مي کنيد. متاسفانه اکثر مردم اشتباهات و اهمال کاريهاي خود را در زندگي به گردن تقدير مي اندازند .
خودباوري که محصول «خودشناسي»، «خوديابي» و «خودسازي» است ريشه در دو اصل فطري «کرامت انسان» و « عزت نفس» دارد.
«خودباوري» فضيلتي است که از بين دو رذيله «خودکم بيني» و«خود برتر بيني» سر برمي آورد و نقطه اعتدالي است که با تکيه بر آن مي توان بسياري از صفات پسنديده اخلاقي را پرورش داد. اين فضيلت والا مبتني بر نگاه صحيح به دارايي هاي انسان در ناحيه بينش ها، گرايش ها، نيازها و خواسته هاي اوست.اگر اين افکار در درون انسان وجود داشته باشد. انسان تکليفش با خودش روشن است و قطعاً در روابط با افراد ديگر هم تأثير مثبتي خواهد داشت. پس خودشناسي در حقيقت ابتداي رسيدن به نيکبختي است. آري، خودشناسي غايت و نهايت شناختهاست، که به شناخت خداوند حکيم منتهي ميشود. در کلام معصومين آمده است که خودشناسي نافعترين معارف است و حضرت علي (ع) مي فرمايند:«مَنْ عَرَفَ نَفْسَهْ فَقَدْ عَرَفَ رَبَّهُ». لذا خودشناسي برترين حکمتها و سودمندترين شناختهاست.
|